Vertrouwen tijdens een kinderwenstraject

Van 2 tot 8 november is het de Week van de Vruchtbaarheid. In Nederland georganiseerd door Freya, dé vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen. Het thema van deze week is “Vertrouwen”. Hoe hou je vertrouwen als je toekomst onzeker is? Voor 1 op de 6 mensen is zwanger worden niet vanzelfsprekend. En slechts een kleine 30% van de fertiliteitsbehandelingen geeft uiteindelijk het zo gewenste resultaat. Vertrouwen is een complex thema als je te maken hebt met een (nog) onvervulde kinderwens. In deze blog beschrijf ik een aantal van die kanten om iets meer inzicht te geven over wat er zich afspeelt in de gedachten en gevoelswereld van mensen met een onvervulde kinderwens rondom het thema vertrouwen.

Vol vertrouwen

Als je gaat nadenken over de invulling van je kinderwens dan ben je vaak vol vertrouwen. Vol vertrouwen in God, in je toekomst en vertrouwen in elkaar. Je bent (meestal) in de bloei van je leven, bezig met huisje, boompje, beestje, kindje. Alleen of samen heb je al hele fantasieën over hoe je toekomstige gezin en huis er uit gaat zien. Onbevangen stop je met de pil of andere voorbehoedsmiddelen en elke keer rondom de menstruatie is er een hoopvolle spanning of het deze keer “raak” is. Naarmate het langer duurt en als een zwangerschap uitblijft zakt de hoop steeds dieper richting wanhoop. En dat is vaak het moment waarop een stap richting huisarts of fertiliteitsarts wordt gemaakt.

Vertrouwen in elkaar en in de liefde

Vertrouwen uit handen geven

Iets wat voorheen heel intiem was moet je plotseling delen met anderen. Wat voor de medische wereld dagelijkse kost is komt in één keer rauw op je dak. Inwendige onderzoeken bij de vrouw, zaadonderzoek bij de man, gesprekken over zaad-kwaliteit of over het aantal ei-cellen dat er nog is en alles wat je moet spuiten en slikken. Allemaal zaken waar je nooit bij stil gestaan hebt. Ik weet nog goed hoe, verdoofd door de hoeveelheid van informatie, mijn man en ik terugreden na ons eerste gesprek met de fertiliteitsarts. De boodschap die we te horen hadden gekregen in de eerste minuut kwam binnen als een bom, waardoor ik de rest van het gesprek bijna niks meer kon opnemen.

De hele ziekenhuis omgeving is imponerend en omdat men daar dagelijks bezig is met vruchtbaarheidsbehandelingen ben je snel geneigd je vertrouwen uit handen te geven. Maar soms kan dat er ook toe leiden dat je voorbij gaat aan je eigen gevoelens en grenzen. De medische mallemolen dendert door en je durft niet uit te stappen, want “zij” zeggen dat het nog kan.

Grenzen bewaken

En soms is de wens voor een kindje is zó groot dat men niet kan of wil stoppen met behandelen. Dat er gezocht blijft worden naar nieuwe mogelijkheden in binnen en buitenland. Helaas hoor ik nog vaak dat hier vanuit artsen en verpleegkundigen weinig aandacht voor is. Het zou mooi zijn als zij hun cliënten wijzen op het bestaan en het belang van het hebben van eigen grenzen en het vasthouden van eigen verantwoordelijkheid hierin. Het helpt wanneer zij naast het doel om mensen een kind te geven, het ook als doel zouden zien mensen waardig en respectvol te leren leven met de vruchtbaarheidsproblemen of zouden doorverwijzen naar hulpverlening die daarin zou kunnen bijdragen.

Beschadigd vertrouwen

Het leren omgaan met een (nog) onvervulde kinderwens is een individueel én (als je in een relatie zit) een gezamenlijk proces. Dat maakt het complex. Alles wat je meemaakt zet gevoelens, gedachten en gedrag in werking. Je hebt tijd nodig om daar zelf mee te dealen en tegelijkertijd zit je in een relatie waarin je er voor de ander wilt zijn. Het kan dan moeilijk zijn om weer te verbinden met elkaar, onderlinge verschillen worden soms pijnlijk zichtbaar.

Het niet kunnen omgaan met deze nieuwe situatie en emoties geeft in sommige gevallen een eerste (huwelijks)crisis. Het is belangrijk dat hier vanuit de omgeving oog voor is. Dat er tijd en gelegenheid geboden wordt om hier individueel en gezamenlijk over te praten. Dat er vanuit de kerk betrokkenheid is op echtparen die in deze situatie zitten. Want juist in deze fase wordt vertrouwen zo snel beschadigt, soms zelfs vanuit de nabije omgeving. Bijvoorbeeld wanneer er, in vertrouwen, iets wordt gedeeld met zus, vriend(in) of moeder en het vervolgens bij iedereen bekend wordt. Dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor je vertrouwen in mensen en wat er binnen (familie)relaties gedeeld wordt.

Als vertrouwen in je relatie op de proef gesteld wordt.

Vertrouwen in jezelf en in je lichaam kwijtraken

Wanneer je als man of vrouw te horen krijgt dat je verminderd vruchtbaar of onvruchtbaar bent, dan heeft dit invloed op hoe je jezelf als man of vrouw ziet en voelt. Schrik, schaamte, schuldgevoel, falen, en minderwaardigheid zijn gevoelens die opspelen. Je lichaam doet niet wat het moet doen. Daardoor kan je een afkeer krijgen van jezelf, geen zin meer hebben in intimiteit of sexualiteit. Negatieve gedachten kunnen bezit van je nemen waardoor je geen vertrouwen meer hebt in de toekomst, geen zin meer hebt in sociale contacten en langzaam maar zeker steeds meer een muur om je heen bouwt. Het vertrouwen in jezelf, de medische hulp en soms ook in God brokkelt af naarmate de kinderwens langer onvervuld blijft.

Wat je als single of stel nodig hebt in deze situatie is dat er naar je wordt omgekeken, dat er gevraagd wordt hoe het gaat, dat je mag kiezen of je meegaat met een uitje naar het dierenpark of niet. Dat het wordt gerespecteerd als je niet naar een kinderverjaardag komt of maar heel kort. Het is voor omstanders belangrijk te beseffen dat er een veranderingsproces aan de gang is. Je moet jezelf opnieuw leren ontdekken wanneer je te maken krijgt met een onvervulde kinderwens. Door het verdriet en het gemis ben je niet meer dezelfde persoon als je was, toen je vol vertrouwen begon om je wens tot vervulling te laten komen. Dat is ingewikkeld, voor jezelf én voor je omgeving en hiervoor is geduld, liefde en begrip nodig.

Vertrouwen in God verliezen

Zoals ik al aan het begin van deze blog schreef ben je in het begin hoopvol, vol van vertrouwen op God, op elkaar en in je toekomst. Maar hoe langer de kinderwens onvervuld blijft, hoe meer scheuren en deuken er kunnen ontstaan in je vertrouwen op God. God blijft stil, gebeden worden, voor je gevoel, niet gehoord en niet verhoord. Er wordt “geschud” aan de wortels en aan het fundament van je geloof. Ergens diep van binnen weet je dat God te vertrouwen is (met je verstand) maar je gevoel zegt heel wat anders. Geduld wordt op de proef gesteld. Dit zijn momenten en situaties waarin je geestelijk zwak kunt zijn. Waarin satan zijn kans schoon ziet om twijfel, angst, verwijdering en onrust te zaaien.

Het is niet gek als je een poosje geen zin hebt om naar de kerk te gaan of boos en gefrustreerd bent op God. Het is niet gek dat het niet lukt om te bidden en dat God als afzijdig en koud voelt. Maar het is wel belangrijk om hierover te blijven praten, om mensen op te zoeken die naar je kunnen luisteren, die vóór jou en mét jou kunnen bidden. Besef dat de gevoelens van boosheid en frustratie horen bij het (rouw)proces waar je inzit. Je hoeft het niet te veroordelen, je mag het verwelkomen.

Samen bidden in vertrouwen
Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus Filp. 4:6-7

Vertrouwen in God vasthouden

Tegelijkertijd is voor veel mensen vertrouwen op God gelukkig ook een houvast. Het zeker weten dat God in alles en door alles dezelfde blijft, dat Hij wél te vertrouwen is. Dat Hij zorgt en zal blijven zorgen, ook als het zo gewenste kindje er niet komt. Het is logisch dat je vertrouwen soms sterker is, en even later door een teleurstelling naar de achtergrond verdwijnt.

Om je vertrouwen vast te houden is het nodig om bewust een keuze te maken met je wil en je verstand. Soms dwars tégen alle gevoelens in, en te verklaren en belijden dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn, dat Hij veel meer kan dan wij bidden of beseffen (Ef 3:20) en dat Hij alles kan doen laten meewerken ten goede (Rom 8:28). Wij willen soms met ons verstand dingen kunnen verklaren of beredeneren terwijl geloof van ons vraagt dat we ons overgeven, de controle loslaten en zeggen; “Heer, niet mijn wil, maar Uw wil geschiede”. Dat is een pittig een pijnlijk proces, maar ook iets waardoor nieuwe vrucht kan ontstaan, en nieuwe verlangens geboren kunnen worden.

Kinderloosheid vraagt aan ons om geboorte te geven aan onze eigen unieke eigenheid, niet als vervanging van het moeder of vader-zijn, maar om antwoord te geven op ons gemis en door te geven wat wij in ons dragen.

Auteur onbekend

Opnieuw leren vertrouwen

En als je zo uiteindelijk je al die verschillende worstelingen hebt doorgemaakt dan komt er een moment om stil te staan in de nieuwe realiteit, die zo anders is dan je ooit had verwacht en gehoopt. Wie ben je? Wat zijn je kernwaarden? Waar sta je voor? Individueel en gezamenlijk? Wat heeft dit hele traject met je gedaan? Welke verliezen heb je geleden en hoe heeft dit je gevormd tot wie je nu bent? En wat gaat dit betekenen in hoe je verder vorm gaat geven aan je leven?

Switch

Ik ken mensen (en ben er ook zo een) die hierdoor een carrièreswitch maken, of die op andere manieren voor kinderen zijn gaan zorgen. Dit geeft nieuw (zelf)vertrouwen en hoop voor de toekomst. Je kunt leren dat je niet je mislukte kinderwens bént, maar dat je een kinderwens hébt en dat je tegelijkertijd nog zóveel meer bent, hebt en kunt. En dat je in alles en door alles heen een geliefd kind van God bent.

Vertrouwen in toekomst

Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomt te geven. Dan zult u Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, Ik zal naar u horen; dan zult u Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des Heren, en in uw lot een keer brengen.

Jeremia 29: 11- 14a NBG51

Bedenk naar aanleiding van deze tekst eens voor jezelf wat je bidt tot God? Wat zegt Hij in deze tekst tot jou? Welke beloftes lees je?

Ik kan me voorstellen dat deze blog je misschien geraakt heeft of dat je bij jezelf merkt dat je nog wat stappen te zetten hebt. Wees hierin geduldig en mild voor jezelf. Je loopt hierin je eigen pad op je eigen tempo. Soms is het fijn als er even iemand langszij met je meewandelt en wat richting aan kan geven. Hierin wil ik er graag voor je zijn. Kijk hier voor mijn coachingsaanbod.


Insta-live 4 november 20.00 uur

Speciaal in deze week van de vruchtbaarheid maak ik tijd om je vragen te beantwoorden. Woensdagavond 4 november om 20.00 uur ga ik “live” via Instagram. Heb je een vraag die je graag beantwoord wil zien, stel hem dan hier en tune-in op Instagram om het antwoord te horen.


Online workshop omgaan met confronterende situaties

Half november lanceer ik een nieuwe online workshop over omgaan met confronterende situaties. Je kunt er vast wel een paar uit je herinnering ophalen. Hoe fijn zou het zijn als je dan meer controle had gehad over jezelf en over je eigen gedachten? Dat je niet meer achteraf hoeft te denken ‘had ik maar..’ maar dat je ín het moment in verbinding kunt zijn met jezelf én met de ander? Nieuwsgierig geworden? Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang als eerste een bericht om je op te geven!

Bezig met verwerken …
Gelukt! Je staat op de lijst.

Wist je dat ik ook spreekbeurten of trainingen geef voor vrouwengroepen of kerken, en dan niet alleen over ongewenste kinderloosheid? Kijk hier voor meer informatie of neem contact op!

Share with:


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.