Meer over Jorien

Ik ben, over het algemeen, een vrolijke en goedlachse vrouw die houdt van het leven en van het omgaan met mensen. Op 6 december 1977 geboren in Enschede en opgegroeid in een warm en liefdevol gezin met twee oudere broers en twee jongere zusjes. Na het afronden van de Havo aan het Greijdanus College heb ik aan de Christelijke Hogeschool Ede, Journalistiek en Communicatie gestudeerd.  Daar heb ik ook mijn lief Chris leren kennen en op 1 juni 2001 zijn wij op een stralende zomerdag getrouwd.

De reclame/communicatie wereld bleek niet helemaal mijn ding en uiteindelijk ben ik het in het bankwezen terecht gekomen. Via verschillende interne opleidingen heb ik jarenlang als manager gewerkt in deze commerciële en resultaatgerichte werkomgeving en ik genoot ervan. Toch heb ik in 2010 een overstap gemaakt naar de non-profit sector.  Ik had de behoefte om ” iets wezenlijks”  bij te dragen aan de maatschappij. De afgelopen jaren ben ik werkzaam geweest als districtsmanager voor Nationale Vereniging de Zonnebloem. Een erg leuke en uitdagende baan. Naast mijn werk ben ik altijd bezig geweest met mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik houd ervan om nieuwe dingen te leren en ontdekken. Ik heb diverse cursussen en opleidingen gevolgd op het gebied van coaching en (geestelijk)leiderschap. En nu start ik als zelfstandig ondernemer. 

Een bom!

In de jaren dat ik werkzaam was als manager bij een bank kwamen mijn man en ik tot de ontdekking dat wij op de natuurlijke manier geen kinderen konden krijgen. Een boodschap die insloeg als een bom! Al vanaf dat ik een klein meisje was had ik maar één groot verlangen, moeder worden.  Dat was hoe ik het plaatje van mijn leven had ingevuld, die ambitie had ik.

“Nooit zag ik mezelf als een manager van een bedrijf of organisatie, maar altijd als manager van mijn gezin met minstens 4 kinderen.”

Na een aantal medische behandelingen werd het voor ons definitief: er komen geen biologische kinderen. Een droom die in duigen viel. Het heeft heel veel strijd en moeite gekost om dat plaatje van mijn leven terug te geven aan God en te zeggen: “Heer, niet mijn wil, maar uw wil geschiede”. Naar verloop van tijd is mijn “waarom” vraag veranderd naar een “waartoe” vraag. Wat wil God mij hierdoor leren? Welk plan heeft Hij dan wél met mijn leven?

Onze ongewenste kinderloosheid heeft mijn relatie met God verdiept. Tot in mijn diepste kern weet ik mij een geliefde dochter van Hem. Waar ik eerst nog een stukje identiteit zou kunnen verlenen aan het hebben van kinderen, moest ik nu écht en helemaal mijn identiteit bij God zoeken. Waar ik soms letterlijk fysiek een lege buik voelde, voel ik me nu compleet, heel en sterk. God heeft mijn verdriet omgekeerd in een lied. 

Met alle ervaring die ik de afgelopen jaren heb opgedaan, zowel privé als zakelijk, wil ik nu graag andere mensen dienen. Dat doe ik vanuit mijn hart, vanuit liefde voor mensen en liefde voor God.